velâyet-i gayr-i zâtiyye

Sözlük anlamı

1. 1
   huk. [eskiden] velînin zâtından çıkmayıp hâricî bir muâmele ile vücûda gelen velâyet [vekîl, vasî, mütevelli, yargıç ve vâlînin velâyetleri bu kabildendir] ; velâyet görevinin doğum sebebine ve velinin şahsiyetine değil velâyetin verilmesini gerektiren bir muameleye dayanması *durumunda verilen velâyet