ümmehâtü'l-evlâd

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] müstevledeler; mevlâlarının firâşından ikrarlarına mukarin olarak çocuk doğurmuş olan câriyeler, doğurdukları çocukların kendilerinden olduğu efendilerince kabul edilen câriyeler