tefennün fi'l-ibâre

Sözlük anlamı

1. 1
   ed. bir defâ söylenilmiş olan bir sözü ikinci defâ söylemek gerekince, o sözü tekrarlamamak için başka türlü ifâde etme. [Meselâ bir sözde Fuzûlî'den bahsolmuşken tekrar zikri îcâbedince : “Leylî vü Mecnûn şâiri” denilmesi gibi]