tecezzî-i ictihâd
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] bir müçtehidin bâzı meselelerde müçtehit olup, bâzılarında olmaması, bâzı meselelerde *yetkili bâzılarında ise yetkisiz olma durumu. [ekseri ulemâ bunun cevâzına ve bâzıları adem-i cevâzına zâhip olmuşlardır]