tarhânî

Sözlük anlamı

1. 1
   müz. Türk-Çağatay klâsik halk şiiri müziğinde XV. asırda kullanılmış bir şekil olup güftenin vezni “müstef’ilün müstef’ilün müstef’ilün müstef’ilün” dür. [edebiyatta karşılığı: “müstatref” dir].