taktî’
تقطيعa.i. kat’dan
Sözlük anlamı
- 1 kesme, kesilme, parça parça etme, parçalara bölme
- 2 ed. (c.: taktîât): manzûmeyi vezin parçalarına göre ayırıp aralıklı okuma. Meselâ: Haddeden geç (fâilâtün), miş nezâket (fâilâtün), yâl ü bâl ol (fâilâtün), muş sana (fâilün).. gibi.