taktî’

تقطيع

a.i. kat’dan

Sözlük anlamı

  1. 1
    kesme, kesilme, parça parça etme, parçalara bölme
  2. 2
    ed. (c.: taktîât): manzûmeyi vezin parçalarına göre ayırıp aralıklı okuma. Meselâ: Haddeden geç (fâilâtün), miş nezâket (fâilâtün), yâl ü bâl ol (fâilâtün), muş sana (fâilün).. gibi.