ta’miye

Sözlük anlamı

1. 1
   körletme, kör etme
2. 2
   kapalı şekilde anlatma
3. 3
   ed. “ebced” hesâbıyla düşürülen bir târihte, hesâbı doğru bulmak için çıkartılacak veyâ eklenecek sayı. [Meselâ: Sürûrî’nin 1206 sayısını göstermesi gereken: “rûh-i Îsâ etdi eflâke urûc (= روح عيسى ايتدى افلاكه عروج) mısrâı 1205 sayısını gösterdiğinden: “âsmân târîhe kıldı ser-furû” ta’miyesiyle, yâni â nın delâlet ettiği 1 sayısının katılmasıyla târih tamamlanmıştır].