şüyû-i târî

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. akdin başlangıcında mevcut olmayıp sonradan ârız olan şüyû. [tamâmı hibe olunan malın şâyi hissesine bir müstehlik çıkarak zaptetmesiyle hâsıl olan şüyû gibi]