şerefiyye

شرفيه

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    bir yerin îmârıyla civarda bulunan mülklerin artan kıymeti gözönünde tutularak bunların sâhiplerinden belediyece alınan vergi veyâ bu emlâkın arasından sokağa terk olunan yer