şeref-nümâ

Sözlük anlamı

1. 1
   müz. Türk müziğinde bir mürekkep makamdır. Asıl adı “şeref-i hamîdî” olup Dr. Suphi Ezgi tarafından sonradan bu ad verilmiştir. Ser-müezzin Tevfik Bey tarafından II. Abdülhamid’in şerefine terkîbedilmiştir. Hicaz ve aşîran’da beyâtî ile yegâh’da rast makamlarından mürekkeptir. Son makam ile yegâh perdesinde durur (bu perde, hicazın da güçlüsüdür). Güçlüleri, birinci derecede -hicazın durağı ve iki makamın da güçlüsü olan- dügâh (lâ), ikinci derecede de -yegâh’ın sekizlisi bulunan- nevâ (re) perdeleridir. Donanımına hicazın “si” bakıyye bemolü ile “fa” ve “do” bakıyye diyezleri konulur. Aşîranda beyâtî için “si” bekar ve “do” bekar (fa diyez müşterektir), yegâhda rast için de “si” bekar (diğer iki ârıza müşterektir) nota içerisinde kullanılır. İnici çıkıcı karışık bir şekilde seyreder.