sefîl سفيل a.s. sefâlet’den. c.: sefîlân, süfelâ Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 sefâlet çeken, yoksul2 alçak3 uslu tabîatlı. [kelimenin doğrusu “sâfil” dir]4 yıpranmış, eski, harap5 bayağı, alçak