rekâket

ركاكت

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    gevşeklik, zayıflık, dermansızlık
  2. 2
    ed. sözün kusurlu, bağlantısız olması [“selâset” in zıddı]
  3. 3
    kekemelik, pepemelik, tutukluk