rek’at

ركعت

a.i.c.: rekeât

Sözlük anlamı

  1. 1
    namazda bir kıyam (ayakta durma), bir rükû (ayakta iken eğilme) ve iki sücûd (yere kapanma) dan ibâret hareket. [aslı: beli eğip yüzüstü kapanmak’tır; “rük’at” okunuşu da vardır]