müstezâd
مستزادa.s. ziyâde’den
Sözlük anlamı
- 1 ziyâdeleşmiş, artmış, çoğalmış
- 2 i. ed. bahr-i hecez vezinlerinden: “mef’ûlü mefâîlü mefâîlü faûlün” vezninde söylenmiş mısrâ’lara, “mef’ûlü faûlün” parçalarına müsâvî birer parça katmak sûretiyle meydana getirilen manzûme: Meselâ: / Ey şûh-i kerem-pîşe dil-i zâr senindir / Yok minnetin aslâ / Ey kân-ı güher anda ne kim vâr senindir / Pinhân ü hüveydâ / (Nedim)