mürettib

مرتب

a.s. retb'den c. : mürettibîn

Sözlük anlamı

  1. 1
    tertîbeden, nizâma, sıraya koyan.
  2. 2
    i. yazı dizicisi [matbaada]. Sehv-i mürettib : mürettibin yaptığı harf veyâ kelime yanlışlığı.