müretteb

مرتب

a.s. retb'den

Sözlük anlamı

  1. 1
    tertîbolunmuş, dizilmiş, yerli yerine konulmuş.
  2. 2
    tâyin edilmiş, bir şey, bir yer için ayrılmış.
  3. 3
    sonradan kurulmuş.
  4. 4
    danışıklı, uydurma, yalandan tertîbolunmuş.