münhebit منهبط a.s. hübût'dan Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 hübût eden, yukarıdan aşağı inen, inmiş, düşen; düşmüş.
Benzer yazılış münbit منبت inbât eden, ekileni güzel yetiştiren, verimli. Gayr-i münbit : verimsiz [toprak].