münhasif

منحسف

a.s. husûf'dan

Sözlük anlamı

  1. 1
    inhisaf eden, sönükleşen, sönük, ışıksız kalan. Kamer-i münhasif : sönükleşmiş Ay.
  2. 2
    kör olan. Ayn-ı münhasif : kör olmuş göz.
  3. 3
    yere geçen; yerde sürünen.