münebbih

منبه

a.s. nebeh'den

Sözlük anlamı

  1. 1
    tenbîh eden, uyandıran; uykudan kaldıran.
  2. 2
    dalgınlıktan kurtaran.
  3. 3
    uyuşukluğu gideren. Edviye-i münebbihe : hek. tenbîh edici, uyuşukluğu giderici ilâçlar, fels. fr. stimulus.