münakkahiyyet
منقحيت(a.i.)
Sözlük anlamı
- 1 soyulma, ayıklanma; en iyileri seçilme.
- 2 ed. ifâde tarzının îcâz, ıtnâb diye ayrılan iki haddinin ortası. Lâfzı, mânâsından çok olmamak üzere söyleme ve yazma. Meselâ : “Türkiye Büyük Millet Meclisi Orduları, İlk Hedefiniz Akdenizdir, ileri! “ (Mustafa Kemal)... gibi.