münakkahiyyet

منقحيت

(a.i.)

Sözlük anlamı

  1. 1
    soyulma, ayıklanma; en iyileri seçilme.
  2. 2
    ed. ifâde tarzının îcâz, ıtnâb diye ayrılan iki haddinin ortası. Lâfzı, mânâsından çok olmamak üzere söyleme ve yazma. Meselâ : “Türkiye Büyük Millet Meclisi Orduları, İlk Hedefiniz Akdenizdir, ileri! “ (Mustafa Kemal)... gibi.