müctehid fi'l-mezheb

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] doğrudan doğruya şer'î delillere mürâcaatla ahkâm istinbâtı iktidar ve ehliyetini hâiz olmakla berâber sâhib-i mezhebin te'sîs ettiği usûl ve kavâid üzerine hareket eden müçtehit. [İmâm-ı A'zam'ın talebesinden : İmâm-ı Ebû Yûsuf, İmâm-ı Muhammed, İmâm-ı Züfer ve emsâli gibi].

İlgili kelimeler

Sözlük bağlantıları, benzer yazılışlar ve keşfedebileceğiniz başka kelimeler.

Benzer yazılış

müctehid fi'l-mes'ele

huk. [eskiden] herhangi bir mezhepte karşılaşılan ve daha önce o mezhebin imâmı tarafından hükme bağlanmamış olan meselelere dâir ictihadda bulunmaya muktedir fakih. [meşâyih-i hanefiyeden : Tahavî-Ebû-Hasan el-Kerhî, Şemsü'l-eimme el-Hulvânî, Şemsü'l-eimmet es-Serahsî, Fahrü'l-İslâm Pezdevî ve emsâli gibi].

Benzer yazılış

müctehid

مجتهد

içtihâdeden, gücü yettiği kadar çalışan.

Benzer yazılış

müctehid fiş'-şer'

huk. [eskiden] ne fürûda, ne de usûlde başka bir müctehidi taklîd etmeyip usul kaideleri te'sis ve fürûun hükümlerini şer'î delillerden istinbât eden zevât. [İmâm-ı A'zam Ebû Hanîfe, İmâm-ı Mâlik, İmâm-ı Şâfiî, İmâm-ı Ahmed ve bunların emsâli gibi].