mesbûk

مسبوق

a.s. sebkat’den

Sözlük anlamı

  1. 1
    sebk etmiş, geçmiş, başkalarından geri kalmış, arkada bırakılmış
  2. 2
    önde bulunan, ondan evvel geçmiş. Gayr-i mesbûk, Nâ-mesbûk: benzeri olmayan, hiç görülmemiş.