mel’ûn

ملعون

a.s. lâ’n’den. c.: melâîn

Sözlük anlamı

  1. 1
    lânetlenmiş
  2. 2
    tardolunmuş, kovulmuş. İblîs-i mel’ûn: kovulmuş şeytan.
  3. 3
    herkesin lânet ve nefret ettiği kimse