maklûb-i mücennah

Sözlük anlamı

1. 1
   ed. söylenişleri aynı iki kelimeden birini beytin başında, öbürünü sonunda getirme sanatı. Meselâ: “Gül ruhun hecriyle lâl olmuş gönül ey gonca-fem / Gel bana ben ağlayım bülbül gibi sen bak da gül.”