mahkunü’d-dem “ku” uzun okunur Sözlük anlamı 1 fık. katli lâzım olmayan kimse. [savaşta, İslâmlığı kabul eden bir kimse, mahkun-üd-dem olmuş olur].
Benzer yazılış ma’sûmü’d-dem huk. [eskiden] kısası müstelzim bir cinâyette bulunmamış olan herhangi bir Müslim veyâ Zımmî