Kazâbâdî Ahmed bin Mehmed

قضابادى احمد بن محمد

a.h.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    1750 de ölen bir Osmanlı bilgini olup tahsilini Sivas’da tamamlayarak İstanbul’a gelmiş, türlü medreselerde hocalık yapmıştır. Belli başlı eserleri: Hâşiye alâ-Sûreti’l-Fâtiha li-Beyzâvî (Beyzâvî’nin Fâtiha sûresine yaptığı tefsirin şerhi); Hâşiye alâ-Hâşiyeti Mirzâ Cân (Mirzâ Cân’ın hâşiyesine hâşiye); Tenvîrü’l-Basâir (gözleri nurlandırma); Netâicü’l-Enzâr (bakışların sonuçları); Şerh-i Nûniyye (Nûniyye kasidesinin şerhi); şerhü fevâid-üs-seniyye (Fevâidü’s-seniyye şerhi).