kalenderî

قلندرى

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    kalenderlik; feylesofluk; dervişlik; serserilik
  2. 2
    ed. halk edebiyâtı tâbirlerindendir. Saz şâirlerinin “mef'ûlü, mefâîlü, mefâîlü, faûlün” vezninde tertip ettikleri gazeller; sazla çalınıp okunan tasavvuf nazmı.