kaim-makam-ı mütevellî “ka” lar uzun okunur Sözlük anlamı 1 huk. [eskiden] mütevelli makamına kaim olmak ve ona âit vazîfeleri îfâ etmek üzere yargıç tarafından nasbolunan zat
Benzer yazılış zamm-ı mütevellî huk. [eskiden] lüzûmunda yargıcın mevcut mütevelliye diğer ehil bir zâtı arkadaş etmesi