kafiye-i vasl ü şâygân

Sözlük anlamı

1. 1
   ed. revîden sonra zamir veyâ edâtın aynen tekerrür etmesi sûretiyle meydana gelen kafiye. [âbâde, feryâde.. gibi]. (kelime tekerrür ederse redif denir: “nedâmet gelmez, halâvet gelmez”: “gelmez” kelimeleri rediftir).