iştikak

اشتقاق

a.i. şakk’dan. c.: iştikakat

Sözlük anlamı

  1. 1
    leng. bir kökten gelen kelimelerin birbirleriyle olan ilgileri, kökbilgisi; türetme, fr. étymologie: “ilim, ma’lûmat, ta’lîm, ma’lûm.” gibi.
  2. 2
    ed. aynı kökten gelen fakat ayrı anlamları olan kelimelerle yapılan cinas [teslim, selâmet, selâm... gibi]