istiâre-i musarraha

Sözlük anlamı

  1. 1
    ed. bir teşbihten müşebbeh (benzeyen) kaldırılarak, müşebbehün bih (kendine benzetilen) in söylenmesiyle meydana gelen istiâre. Meselâ: hareketli bir çocuğa “cıva” denilmesi gibi.