iftâriyye

افطاريه

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    iftarlık; iftar için hazırlanmış çerez ve saire
  2. 2
    [eskiden] pâdişâh saraylarında, vüzerâ, âyân ve eşrâf konaklarında, dâvetlilere iftardan sonra diş kirâsı adı altında verilen bahşiş