hüseynî-sabâ
حسينى صباa.b.i.
Sözlük anlamı
- 1 müz. hâlen magrib (Fas, Cezâyir, Tunus) de kullanılan bir Türk müziği makamıdır; dügâh perdesinde kalır. Güçlüsü, -hüseynî'nin güçlüsü olan- hüseynî, ikinci derecede de -kürdî dörtlüsünün başladığı- nevâdır. Donanımına hüseynî gibi “si” koma bemolü ile “fa” bakıyye diyezi konulur ki kürdî dörtlüsü için de si bekarı müteakip “si” küçük mücenneb bemolü kullanılır.