hükm-i zımnî

Sözlük anlamı

1. 1
   huk. [eskiden] zımnen vâki olan hüküm, [bir kimse diğer bir kimse aleyhine: “benim filân şahıs zimmetinde sâbit olacak şu kadar kuruş alacağıma onun emriyle kefil olmuş idin” diye dâvâ ve o kimse kefâleti ikrâr ve borcu inkâr etmekle müddei, borcu ispat ederek hâkim dahî hükmetse bu hüküm kefil aleyhine sarâhaten ve asîl gaip aleyhine zımnen hükmolur].