huk. [eskiden] hükmü yalnız taraflara münhasır kalmayıp dâvâ ile sâir alâkadar olanlara da sirâyet ve tecâvüz eden beyyinedir. [nesebi veyâ mülkiyeti ispât eden şahâdet gibi]
İlgili kelimeler
Sözlük bağlantıları, benzer yazılışlar ve keşfedebileceğiniz başka kelimeler.