Hubâhib

حباحب

a.h.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    pintilikle meşhur olan bir kimse olup çok zayıf ateş yakardı. Nâr-i hubâhib, Nârü’l-hubâhib: Hubâhib’in ateşi. [bu söz Arapçada atasözü olmuştur].