hatm-i hâcegân

ختم خواجگان

a.f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    tas. Nakşî tarîkati müritlerinin şeyh huzûrunda diz çöküp fikrî ve nazarî mâsivâdan tecerrüd ederek şeyhe ve dolayısıyla hakka vasl ile yönelip şeyhin işâretleriyle “Fâtiha, İhlâs, İnşirah” sûrelerini muayyen adetlerde okuma