ferah-nümâ

فرحنما

a.f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Türk müziğinin şed makamlarındandır. 1910'da H. Saadettin Arel tarafından isimlendirilmiştir; kürdî makamının yegâh perdesindeki şeddidir. Orta sekizlideki sesleri şöyledir: yegâh, nîm hisar, Acem-aşîrân, rast, dügâh, kürdî, çârgâh, nevâ. Güçlü -dördüncü derecede olan- rast'tır. Dizisi umûmiyetle inicidir. Donanımına si ve mi için iki küçük mücenneb bemolü konur.