ebdâl

Sözlük anlamı

1. 1
   dünyâ ile ilgisini kesip, Tanrı’ya bağlanmış olan derviş. [evliyâdan 70 kişilik bir cemâat veyâ zümreye verilmiş bir addır. Efganistan’da bir Türk topluluğunun, Anadolu’da göçebe bir halkın adıdır. Aşırı Alevî olup kendilerine “Seyyid Gazî Yetimleri”, büyüklerine de “dede” derlerdi].
2. 2
   aptal, şaşkın, alık, ahmak, budala [kelime, müfred gibi kullanılır; aslında “bedîl”in cemidir].