dü-tâ

دوتا

f.b.s.

Sözlük anlamı

  1. 1
    iki kat, bükülmüş, eğrilmiş, kamburu çıkmış. Kad-i dû-tâ: iki büklüm olmuş boy.
  2. 2
    ed. bir târih mısraının sene adedinin iki katı olması ki asıl târih bu sayının ikiye bölünmesiyle elde edilir.