bûkalemûn

بوقلمون

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    bulunduğu yerin rengine giren ve böcek yiyen, sıçan büyüklüğünde bir hayvan
  2. 2
    mec. düşüncesini, kanâatini ve işini sık sık değiştiren kimse